No one

Ik sta moederziel alleen in een sneeuw overdekte leegte, de armen gestrekt. Ik hang aan het kruis, hier kan niets leven. Het blad is de bomen ontnomen, de struiken aan beide zijden zwijgen , het hoofd lijkt gebogen. De oogleden zijn gesloten de lach van het gezicht genomen. Alle kleur is verdwenen, ik draag de bontjas en hoge hoed. De zon is nooit meer opgekomen, grijs en grauw zijn de bontste van alle geuren. Plankenkoorts is ons allen wel eens overkomen.

◄ No

No one two ►

Comments

Profile image

Kevin T.S. Tan

Wed 2nd Sep 2020 21:51

Welkom op Write Out Loud (WOL). Leuk dat je zowel in het Nederlands als Engels schrijft! We zijn een internationale gemeenschap van America tot India en verder. Geniet van je tijd hier!

If you wish to post a comment you must login.

This site uses cookies. By continuing to browse, you are agreeing to our use of cookies.

Find out more Hide this message